Zingeving 2011

Geloven is een kunst

Geloven-vandaag
speelt zich niet meer af
binnen de strakke krijtlijnen
van geformuleerde dogma’s,
voorschriften en bepalingen.

Geloven-vandaag is voor de meeste mensen
niet meer dat solide Rooms-katholieke pakket,
te nemen of te laten.

Geloven-vandaag is een proces,
een levenslange groei
van individu en van gemeenschap,
naar een verstaan van mens en wereld
vanuit de andere werkelijkheid
die er de oorsprong en de ziel van is.

Geloven-vandaag
is een bijna kinderlijk gelukkig zijn
om Gods liefde,
maar geloven is ook
een revolterende vloek
om wat zo nameloos onmenselijk is.
Tussen beide polen pelgrimeert de moderne mens
en de moderne kunstenaar.

Manu Verhulst
(november 2011)

Zalig, zo'n mensen!

Zij zijn niet meer zo talrijk.
Soms zijn zij alleen uit een hele buurt.
Mensen die nog naar de kerk gaan
zijn doorgaans bescheiden, eenvoudige mensen.
Jezus zou hen zalig noemen.
In de kerk verwachten zij geen uitvoering
geen debatten, geen vedetten,
geen camera's,
wel een stil gebeuren
waarvan je voelt dat iedereen er bij is
met zijn hart, nu nog meer dan vroeger.
Het is een steeds weerkerend ritueel:
een woord om van te leven,
een kleine maaltijd uit de hand
om er beter van te worden
en dat stil gesprek met God
over alles wat je niet verstaat.

Zij zijn niet meer zo talrijk maar wel kostbaar.
Want zij hebben God ontmoet.
Als zij daarna thuiskomen
zit er blijdschap in hun ogen
en kijken zij anders
tegen de dingen en de mensen aan.

Zalig zo'n mensen
al worden zij bekeken voor achterlijk
en zullen zij nooit ofte nooit
een bekende vlaming mogen zijn.

Manu Verhulst
(oktober 2011)

Ongelovig zijn

        Ongelovig zijn
        is niets meer verwachten
        en berusten in de veiligheid
        van vandaag.

        Ongelovig zijn
        is dronken zijn
        van de welvaart
        en ongevoelig worden
        voor de broosheid
        van mensen.

        Ongelovig zijn
        is je eigen moedeloosheid
        aan kinderen voorhouden
        als 'wacht maar tot je
        zelf volwassen bent...'.

        Ongelovig zijn
        is je hebben en houden
        ten koste van alles omknellen.

        Ongelovig zijn
        is weigeren te waken
        bij het smeulende vuur
        van de nieuwe dag
        en de laatste vonken
        bitter doven
        met je onvermogen.

Zorg ervoor dat je geest niet afgestompt raakt door de roes, de bedwelming en ook niet door de vele zorgen van het leven. Wees bij de tijd zodat je niet verrast wordt door de gebeurtenissen. Wees altijd waakzaam, en bid om kracht zodat je staande kan blijven in die moeilijke momenten, met voor ogen de waarachtige mens, die ik jullie heb getoond.

(Vrij naar Luc, 21, 34-36)

Uit “Onuitstaanbaar Verlangen”
(september 2011)

En vergeef ons onze schulden zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren

    God onze Vader
    bevrijd ons van menselijke kortzichtigheid,
    waardoor wij elkaar benaderen
    met maatstaven van gelijk en ongelijk
    van poets en wederom poets.
    Laat ons onze gewone manier van handelen
    niet vanzelfsprekend vinden
    maar leer ons de normen van het Evangelie.
    Inspireer ons met de levenswijze van Jezus.
    Laat ons ook ontwapenen in woorden
    om nooit een mens pijn te doen.

Maak ons weerloos tegenover het kwaad
dat ons vanwege anderen overkomt
om verbitterde mensen tot mildheid te ontwapenen.
Maak ons bereid twee stappen mee te gaan,
als wij tot één stap worden uitgenodigd.
Laat ons bereid zijn ons kwetsbaar te blijven opstellen
en voor alle mensen, zonder uitzondering onze zon laten opgaan
naar het voorbeeld en de kracht van Jezus,
Uw Zoon en onze Broer. Amen.

(juli 2011)

En leid ons niet in bekoring maar verlos ons van het kwaad

    God onze Vader
    dikwijls dragen wij ons geloof voor ons uit
    als een boodschap voor anderen.
    Ons hart hoopt en vecht,
    maar het geloof dat wij belijden
    dringt zo moeizaam tot ons hart door.
    Wij leven er niet van...
    Wij vragen U,
    maak ons geloof tot levende werkelijkheid.
    Vanuit onze concrete situatie,
    waarin ons hart beurtelings teleurgesteld is
    en durft hopen en verwachten,
    vertrouwen wij ons aan U toe.

Spreek tot ons uw woord van bevrijding en heil.
Eén woord van U volstaat.
Gij kunt ons nieuwe wegen doen gaan.
Maak ons ontvankelijk voor uw levend Woord,
Jezus Christus. Amen.

(mei 2011)

Paasbezinning 2011

De bloemen in hun kwetsbaarheid, de vogels vanuit heggen en in lichte kruinen zingen volmondig Halleluja! Want dood heeft niet het laatste woord gekregen. De nevel om ons heen trekt op en er ontkiemt iets in ons hart wanneer wij op de terugweg van het graf elkaar terugvinden. En de bestorven woorden in ons laten spreken, over liefde die het ultieme antwoord blijft. Over het wondere vermogen dat in elke mens is neergelegd om op te staan. Met een vertrouwen sterker dan de vrees. Want hij, die mens van hoop, is hier. Onder de levenden. Kris Gelaude

Lazarus

in welke dodelijke spiraal zit jij gevangen?

Het is al begonnen, merk je het niet?

Ginds stoppen ze de woestijn met blote handen, daar herbebossen ze hun heuvels,
bouwen ze waterreservoirs, met man en macht.
Bij jou verenigen ze zich in transitiegroepen, klimaatwijken, voedselteams,
Noord-Zuidorganisaties.

Haguruka, sta op, kom naar buiten,
Je hebt miljoenen bondgenoten, wereldwijd.
Laat hen je geboeide handen en voeten losmaken, je gezichtsveld open maken.

En ga ervoor.

Opnieuw in toorn ontstoken, ging Jezus naar het graf. Het was een grot, die met een steen was afgesloten. “Neem die steen weg” beval Hij. Met luide stem riep Hij: “Lazarus,kom naar buiten!” En de dode kwam naar(buiten, zijn voeten en handen gebonden met zwachtels en zijn gezicht in een doek gewikkeld.' “Maak hem los” beval Jezus, “en laat hem gaan”. Johannes 11, 38-44 (april 2011)

Uw rijk kome

Ik zou zo graag...
...zo mild zijn als Hij
met de vinger in het zand schrijven
in plaats van mensen met de vinger te wijzen.

...zo stil zijn als Hij
kunnen leven vanuit een bestendige, inwendige rust,
een biddende vrede.

...Zo verontwaardigd zijn als Hij
zich daadwerkelijk ergeren aan onrecht
en zich inzetten voor zijn diepste overtuiging.

...zo gegeven als Hij
zonder voorwaarde, zonder voorbehoud.

...zo genezend als Hij:
helen en heilzaam zijn voor hen die pijn hebben
van binnen en van buiten.

...een beetje minder Christen, maar een beetje meer
Christus zijn om Gods Rijk te laten komen,
midden onder ons.


Uw wil geschiede op aarde als in de hemel

Vader, ik bid U
om licht in mijn handen
om uit te delen.

licht in mijn ogen
om een lach te ontlokken
licht in mijn oren
om uw stem te vernemen,

licht op mijn tong
om een vuur te ontsteken,
licht in mijn hartstocht
om liefde te zijn,

licht in mijn denken
om uw dag te zien dagen
licht op mijn schouder
om vrede te dragen,

licht op mijn hoofd
om een teken te zijn,
licht in mijn tranen
om mensen te troosten,

licht in mijn hart
om voor anderen licht te zijn.

(maart 2011)

Zwart-wit

Soms zou ik alle mensen die hier bij mij komen zwart-wit schilderen, zei hij. Maar sinds lang liggen een zwarte en een witte steen op mijn tafel naast elkaar, die mij steeds weer het verhaal vertellen van de oude kaart die ik ooit kreeg en waarop stond:

Jij die met mensen zult moeten samenwerken, geef ik deze twee stenen. Leg ze nooit ver uit elkaar.

Want als je ze ver uit elkaar legt, dan zie je alleen de witte of alleen de zwarte steen.

Dan zie je alleen de witte of de zwarte zijde van de mens die bij jou komt. Leg ze naast elkaar.
Dan zie je zowel de witte als de zwarte in één oogopslag. Dan zie je van elke mens beide kanten in één keer.

Dan zie je één mens.

(Februari 2011)

Driekoningen 2011

Het was wijs van die drie mannen op zoek te gaan naar het Jezuskind.
Er waren tekenen en voorzeggingen
die hen gezond nieuwsgierig maakten.
Ook zonder opdracht van Herodes
hadden ze zeker hun tocht verder gezet.

Want wie écht zoekt, wil ook écht vinden.
Aan hen toont Jezus wie Hij is.
Daarna moet dat een plaats krijgen in je leven
en dat kan leiden tot het hertekenen van je weg.

Het overkwam de Drie Wijzen
- in de eerste plaats uit veiligheidsoverwegingen -
en hun nieuwe route zal hen rustiger gemaakt hebben
en een betere gelegenheid gegeven hebben
om intens blij te zijn
omwille van de openbaring die hen ten deel was gevallen.

Als zoekers waren ze vertrokken,
als getuigen keerden ze terug.

Het zou mooi zijn als ook wij
af en toe eens wijzer op zoek durfden te gaan
en met hernieuwde inzichten zouden terugkeren.

(Driekoningenfeest 2011)